Lekkerder kunnen we het niet maken wel makkelijker

Door: Michael van Gils

Ik ben zelf gediagnostiseerd met diabetes I en moest insuline gaan spuiten. Door een verandering in mijn leefstijl en het gebruik van gerichte immuun regulerende supplementen hoef ik al jaren geen insuline meer te spuiten.

Wetenschappelijk komt er steeds meer bewijs dat patiënten met chronische ziekten, zoals diabetes I een biofilm hebben in de darm.

Eerst even wat uitleg.

Uw darm?

Een goede gezondheid begint in de darm
Al eeuwenlang is het bekend dat artsen zeggen dat “gezondheid in de darm begint” en dat de darm de 2e en 3e intelligentie is van de mens. Als de basis van de gezondheid van een boom de wortels zijn, dan is de menselijke variant de darm daarvan. Als de wortels van een boom ongezond zijn is er geen redding meer voor de boom. Dat gaat in zekere zin ook op voor de mens, maar dan voor het darmstelsel.

Via ons darmstelsel nemen wij onze voeding op

Als door vervuiling in de darm de opname van voedsel niet goed verloopt, neemt het lichaam te weinig, verkeerde of vervuilde zaken op, met alle nare gevolgen van dien. Alles wat men dan nog aan de gezondheid van de rest van het lichaam wil verbeteren blijft dan enkel en alleen symptoombestrijding en is gedoemd te mislukken.

Gezondheid door ontslakken

De in de darmen opgehoopte afvalstoffen worden ook wel “slakken” genoemd. De darm niet reinigen kan tot gevolg hebben dat ‘slakken’ zich ophopen en dit kan desastreuze gevolgen hebben voor de rest van de gezondheid.
Veel mensen hebben al stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat hun darmen beter gaan functioneren. De term ‘ontslakken’ is tegenwoordig populair en dat is zeer terecht.

Biofilm, de ongezonde slijmlaag

Schadelijke bacteriën hopen zich op en vormen een stevige biofilm, een ongezonde slijmlaag in de darmplooien. De biofilm bevat naast bacteriën ook vaak schimmels en virussen.
De aanwezigheid van de biofilm droogt de darmwand uit waardoor deze geïrriteerd en ontstoken raakt. Door dit onstekingsproces zwelt de darmwand op en worden de gaatjes in de darmwand die ervoor zorgen dat het voedsel wordt opgenomen te groot. Op deze manier ontstaat ook het lekkende darmsyndroom en dit laat zien dat de ontwikkeling van de biofilm aan de basis ligt van het ontstaan van het lekkende darm syndroom.
Voedingsstoffen, maar ook medicijnen, worden vervolgens minder goed opgenomen terwijl schimmels en virussen wél doordringen in het bloed. Dit proces kan ontstekingsreacties, overgevoeligheden, allergieën en overgewicht veroorzaken.
Bij de meeste mensen in de westerse wereld is de darmwand enigszins ontstoken en is er een ongezonde slijmlaag aanwezig.

Verschil gezonde slijmlaag en biofilm

Het menselijk darmstelsel is aan de binnenkant bekleed met een gezonde slijmlaag. Deze slijmlaag beschermt de epitheelcellen die in de darmwand zitten. Deze epitheelcellen dienen te worden beschermd, omdat het voedsel de cellen anders zou kunnen irriteren. In de wetenschap heet de slijmlaag die de cellen beschermd ook wel de Glycocalix. Zowel goede als slechte bacteriën vormen een Glycocalix.
Slechte bacteriën maken ook een laag in de darmen. Deze laag wordt uiteindelijk de biofilm. De slechte en dus ziekmakende bacteriën willen zich aan de darmwand hechten en zich beschermen tegen de aanvallen van de goede bacteriën en de spijsverteringssappen. Deze slechte bacteriën vormen ook een slijmlaag, maar ze gebruiken hiernaast nog een aantal andere stoffen die ze in de darm aantreffen, zoals zware metalen en calcium om de biofilm ondoordringbaar te maken. Dit is een eigenschap die alleen de slechte bacteriën hebben. Gezonde bacteriën hebben ook een slijmlaagje, maar ze klonteren niet samen en metselen de Glycocalyx niet dicht. De biofilm wordt op deze manier een vesting waar de bacteriën ongestoord kunnen verder leven en zich kunnen voortplanten.

Vele biofilms

Biofilms beperken zich niet alleen tot het darmstelsel. Het menselijk lichaam kent er veel meer. Zo zijn er biofilms in de sinussen, longen, urinewegen, gehoorgangen en mond. De meest bekende vorm van biofilm in het lichaam is tandplak. Ook in de buitenwereld komen biofilms voor. Een voorbeeld hiervan is een bloemenvaas die te lang staat. Na verloop van tijd komt er een dikke slijmerige laag in de vaas en op de stengels van de bloemen. Dit gaat erg stinken en steeds dikker worden. Overal waar water of vocht is kan er biofilm gevormd worden.

De start

Dinsdag, 6 juni 2017, was het dan zover. Mijn eerste (biofilm)detox en niet zomaar een. Volgens de producenten verwijderd deze de schadelijke biofilm binnen 6 dagen. De detox bestaat uit 6 doosjes met daarin 6 zakjes. 6 maal daags moet je en zakje aanlengen met water en opdrinken. Echt lekker is het niet maar het is ‘binnen te houden’ en je hebt geen honger…….. eerlijkheidshalve wel ‘lekkere honger’.

Tada!

Voor de gevoelige mensen even de ogen dicht.
Op woensdagavond, 7 juni 2017, begon het wat te rommelen in mijn darmen. Het toiletbezoek leverde een zeker meter lange biofilm sliert op. Ik zal u de verdere details besparen want een beeld zegt meer dan woorden.

Door: Michael van Gils