Endorfineproblematiek

Endorfineproblematiek ligt vaak ten grondslag aan psychische klachten. Thalamo behandelt deze klachten die gerelateerd zijn aan het endorfinesysteem. Het endorfinesysteem is een super regelsysteem dat de werking en de gevoeligheid van tientallen andere stoffen versterkt of vermindert. Wordt endorfine langdurig over gestimuleerd door bijvoorbeeld exorfinen uit voeding, dan ontstaat er een geleidelijke resistentie of ongevoeligheid door endorfine. Hierdoor neemt ook de werking van signaalstoffen af die door endorfine worden gemoduleerd, zoals dopamine, insuline, noradrenaline, adrenaline, serotonine, GABA en de immuun-regulerende lymfocyten.

Uit recent Amerikaans, Noors en Nederlands onderzoek blijkt dat mensen net zo verslaafd kunnen zijn aan bepaalde voedingsmiddelen als aan bijvoorbeeld drugs. In onze hersens bevindt zich een beloningssysteem dat ons aanzet om bepaald gedrag te bevorderen. Als we eten wordt dit systeem geactiveerd en komen er stofjes vrij die endorfine en dopamine heten.

Sommige voedingsmiddelen veroorzaken een hyperactivatie van het beloningssysteem. Volgens de laatste onderzoeken blijkt dat chronische over stimulatie ertoe bijdraagt dat het beloningssysteem verzadigd raakt en minder goed functioneert. Dit proces heet ‘hedonische adaptatie’ en het is een epi genetisch proces dat deels overerfbaar blijkt te zijn. Dit betekent dat degenen die het beloningssysteem activeren minder actief worden en deze adaptieve toestand doorgeven aan het nageslacht. Het een en ander staat direct in verband met ADD/ADHD, verslavingen, borderline, eetstoornissen, motivatiestoornissen en dwangmatig gedrag.

Uit onderzoek en geruime ervaring binnen onze kliniek blijkt dat mensen met bovengenoemde aandoeningen goed te helpen zijn. De uitslag van het QEEG onderzoek bepaald of de behandeling zinvol is voor u of uw kind.

Exorfines, de ‘missing link in de geneeskunde’

Bent u de patiënt die al jarenlang geen oplossing kan vinden voor uw klachten?

Klachten zoals AD(H)D, (auto)immuunziekten, chronische vermoeidheid, chronische stress, astma, depressie, COPD, allergieën en burn-out.

Vraagt u zichzelf niets eens af waarom de laatste vijftig jaren het aantal patiënten met dergelijke klachten aan het toenemen is. Het enige wat de laatste vijftig jaren flink is veranderd is onze omgeving. U moet dan vooral denken aan de toename van (chronische)stress en voeding.

In de oertijd werden we alleen geconfronteerd met korte stress, vechten of vluchten, eten of gegeten worden.

Verder bestond het “oerdieet” of “paleodieet” uit biologische noten, zaden, matig vis, matig vlees, eieren, groenten, kruiden, fruit en bessen en wortelen. Sinds het ontstaan van de landbouw, zo’ n 10.000 jaar geleden, zijn onze genen voor nog geen 1% veranderd. Dat zou inhouden dat ons lichaam nog steeds het best functioneert op het jagers-verzamelaarsdieet van toen. De oermens kon enkel plukken en vangen.

Misschien bent u een van de velen die al eens een lijnpoging heeft gedaan. U zult gemerkt hebben dat het moeilijker is om van een boterham met kaas af te blijven dan van hamburgers en friet. Een verklaring hiervoor is dat deze voedingstoffen natuurlijke morfinen, verder genoemd als exorfines, bevatten die u eraan verslaafd maken.

Exorfines kunnen zowel psychische als somatische klachten veroorzaken. Exorfines kunnen de zenuwcellen beschadigen, (auto)immuun reacties veroorzaken en ontstekingsreacties veroorzaken in de hersenen, wat onder meer kan leiden tot hersenvertroebeling (brainfog of hersenmist), angst, AD(H)D, depressie, autisme, schizofrenie, alzheimer en dementie. Uiteindelijk kan het ook de werking van de bijnieren(HPA-as) en schildklier(HPT-as) verstoren.

BIJNA 900.000 BEKENDE GEVALLEN VAN DEPRESSIE

Het endorfinesysteem legt de relatie tussen soma en psyché. Het endorfinesysteem moet

TRADITIONELE DENKFOUT

Het is inmiddels mogelijk om de hoeveelheid exorfines (morfine-achtige stoffen) te bepalen in uw urine. Dit onderzoek toont een eventuele disbalans aan tussen de hoeveelheid exorfines die u via uw voeding binnenkrijgt en uw enzymwerking om deze af te breken.

De traditionele denkfout die gemaakt wordt is dat men het vergelijkt met een glutenintolerantie (reactie op gluten eiwit in extreme vorm coeliakie) of lactose-intolerantie (reactie op melksuiker).

Wat is gluten?

Gluten (van het Latijnse gluten = lijm) zijn een groep eiwitten die worden aangetroffen in het kiemgedeelte van de meeste granen en de afgeleide producten. Het eiwit van tarwe bestaat voor ongeveer 80% uit gluten.

Wat is caseine?

Caseïne is een eiwit dat voorkomt in melk en melkproducten van alle diersoorten.

80% van de koemelk bestaat uit caseïne. Caseïne wordt ook wel kaasstof genoemd, omdat dit de stof is die de wrongel zijn dikte geeft, om die reden bevat kaas bevat meer caseïne dan melk. Koemelk bevat tot 20 keer meer caseïne dan humane melk.

ANDERE EXORFINES

Exorfines zitten behalve in gluten en (koe)melk ook in soja (sojamorfine)en in spinazie (rubiscoline). Verder kennen we ook twee microbiële vormen.

WAAROM HEEFT NIET IEDEREEN PROBLEMEN MET EXORFINES?

We zijn allemaal opgevoed met een boterham met kaas en een glas melk. Uiteindelijk bepaald de aan- of afwezigheid van specifieke (spijsverterings)enzymen, de darmflora en de toestand van de darmwand of iemand gevoelig is voor exorfines.

In gezonde darmen kunnen exorfines door enzymen verder afgebroken worden tot onschadelijke aminozuren. Deze enzymen hebben ook een ontstekingsremmend effect. Als exorfines niet of onvoldoende worden afgebroken ontstaan er kleine ontstekingen waardoor de darmwand doorlaatbaar (ook voor schimmels zoals candida) wordt. Hierdoor komen exorfines in het bloed en in de hersenen terecht, met alle schadelijke en verslavende gevolgen van dien.

SOORTEN OPIOIDEN

Er zijn lichaamseigen en lichaamsvreemde opioïden. De lichaamseigen opioïden worden door het lichaam zelf aangemaakt en noemen we endorfines, bijvoorbeeld stress endorfines. Lichaamsvreemde opioïden komen uit de voeding, medicijnen, drugs en kunnen ook aangemaakt worden door micro-organismen (schimmels en bacteriën).

Endorfines zijn signaalstoffen of neurotransmitters die binden op de receptoren (ontvangers) van zenuw- en hersencellen en op die manier de cellen activeren. Deze activatie geeft een prettig gevoel, soms zelfs een roes of een high. Endorfines zijn onze natuurlijke pijnstillers. Opium en morfine binden op dezelfde receptoren. Ze worden daarom niet alleen als pijnstillers gebruikt, maar ook als drugs, om een beter gevoel te krijgen.

Exorfines uit de voeding binden eveneens op de endorfinereceptoren. Ze hebben daarom een gelijkaardig effect als morfine, zij het in mindere mate. Exorfinerijke voeding geeft u een voortdurend goed gevoel. Dat verklaart waarom er zo veel van gegeten wordt, en waarom het voor de meeste mensen zo moeilijk is om deze voeding te laten.

Endorfineproblematiek en endorfineresistentie

Te veel exorfines prikkelt de endorfine receptoren overmatig waardoor ze zichzelf verdedigen door het aantal ongevoeliger te maken en te verminderen. Dit noemt men endorfineresistentie. Dat betekent dat u steeds meer endorfines of exorfines nodig hebt om hetzelfde effect te krijgen. Eén manier om daar aan te komen is via tarwe en melk. Behalve dat u verslaafd wordt aan graan- en melkproducten, gaat u er ook steeds meer van eten.

Bovendien verlagen exorfines op de duur de eigen aanmaak van endorfines, zodat het lichaam afhankelijk wordt van externe aanvoer (voeding of drugs).

INVLOED OP NEUROTRANSMITTERS EN HORMONEN

Maar er is meer. Het endorfinesysteem regelt de aanmaak en de werking van een heel aantal stoffen in het lichaam, waaronder dopamine, serotonine, insuline en cortisol. Wanneer dit systeem niet goed meer werkt zal ook de aanmaak van deze stoffen verstoord worden. Dit verklaart het verband tussen gluten/koemelk en diabetes (insuline), depressie (serotonine), ADHD (dopamine), ziekte van Parkinson(dopamine) en Alzheimer (dopamine).

AFKICKEN VAN DRUGS UIT VOEDING

Exorfines uit onder andere de voeding schrappen geeft ontwenningsverschijnselen die te vergelijken zijn met het afkicken van drugs, roken, alcohol of suiker. De klachten die door exorfinen veroorzaakt werden, kunnen in de eerste weken nog verergeren. Men voelt zich de eerste weken onrustig, prikkelbaar, moe, misselijk, ongelukkig of depressief. Heel veel mensen stoppen dan met hun exorfinen en voelen zich dan meteen een stuk beter. Patiënten moeten weten dat het om ontwenningsverschijnselen gaat die als men doorzet vanzelf verdwijnen.

Effecten van exorfines

  • verstoren de werking van de bijnieren (HPA-as) en schildklier (HPT-as)
  • werken verslavend, leiden tot eetverslaving en eetstoornissen (geven een instant boost (roes, euforie) door de snelle stimulatie van dopamine, gevolgd door een even snelle afname (inzinking, depressie) en op lange termijn minder plezierbeleving (minder aanmaak van dopamine)
  • veroorzaken psychische klachten
  • vertragen of remmen de afbraak van toxische stoffen, medicijnen, zware metalen, additieven, pesticiden, enz. (P450-systeem van de lever)
  • verstoren de werking van dopamine, serotonine, insuline en cortisol
  • wijzigt de hersenactiviteit (aangetoond met EEG)
  • zijn toxisch voor hersen- en zenuwcellen
  • hebben dezelfde werking als morfine (in eenzelfde dosering werken de caseomorfines uit melk tien keer krachtiger dan morfine in de hersenen)
  • deze maken het lichaam minder gevoelig voor de eigen endorfines
  • deze verhogen de aanmaak van histamine (allergie, hooikoorts, astma, dwangmatig gedrag)
  • remmen de werking van BDNF (brain derived neurotrophic factor), een stof die belangrijk is voor het overleven van zenuwcellen en de aanmaak van nieuwe hersencellen
  • exorfines tijdens de zwangerschap verminderen de dopamineaanmaak en de endorfinegevoeligheid bij de baby
Exorfines zijn gelinkt aan een heel aantal uiteenlopende ziektebeelden
  • eczeem
  • ademhalingsproblemen, apneu, astma
  • depressie
  • angst stoornissen
  • schizofrenie
  • autisme
  • parkinson
  • chronische vermoeidheid
  • wiegendood
  • ad(h)d

DPP-IV enzym

Exorfines worden afgebroken en geneutraliseerd door het enzym Dipeptidyl peptidase-IV (DPP-IV of DPP-4) in de dunne darm, de bloedbaan en de hersenen. Het DPP-IV enzym helpt ook mee de darm intact te houden en beschermt tegen een lekkende darm. Bij mensen met een slecht werkend DPP-IV enzym worden de exorfines niet goed afgebroken en kan het endorfinesysteem overbelast worden.

Het DPP-IV enzym wordt geremd door onder andere:
  • kwik (vaccins, amalgaam, vis)
  • HPV-vaccin (tegen baarmoederhalskanker)
  • smaakversterkers (E621, monosodiumglutamaat)
  • fluor en fluoriden
  • fosforzuur (frisdranken)
  • EDTA (zware metalen cheleerder)
  • insuline (hyperinsulinemie, insulineresistentie)
  • veel exorfines in de voeding
  • cholesterolremmers (statines, ezetimibel)
  • antibiotica
  • berberine
  • forskoline
  • tannines (uit druivenpitten, druivenpitolie, druivenpitextract)
  • te hoge zinksuppletieorganofosfaten (pesticiden, insecticiden, herbiciden)
  • stress (dynorphin)
  • diabetesmedicatie: metformine (Glucophage, Metformax), DPP-4 inhibitoren (sitagliptine, vildagliptine)
  • corticosteroïden (cortisol)
Het DPP-IV enzym wordt geactiveerd door:
  • olijfolie
  • vitamine A
  • galactose, mannose, glucosamine (zijn componenten van het enzym); suppletie met glucosamine herstelt de darmwand en verhoogt de aanmaak van IgA lantilichaam in het darmslijmvlies)
  • probiotica (Lactobacilius rhamnosus)
  • het DPP-IV enzym kan ook als supplement genomen worden

FACTOREN DIE DE GEVOELIGHEID VOOR EXORFINES VERHOGEN

  • gebrek aan voedingsstoffen, essentiële vetzuren (omega-3) en vezels
  • verstoorde darmflora
  • antibiotica (vernietigt de darmflora)
  • blootstelling aan exorfines tijdens de zwangerschap en borstvoeding verhoogt de gevoeligheid bij de baby
  • lekkende darm
  • gebrek aan DPP-IV en factoren die het enzym remmen
  • slechte detoxificatie van giftige stoffen, medicijnen, zware metalen

MELK EN WIEGENDOOD

Verschillende onderzoeken wijzen caseïne uit koemelk aan als een belangrijke factor bij wiegendood. Caseomorfines kunnen in het nog niet voldoende ontwikkelde zenuwstelsel

van een baby het ademcentrum in de hersenstam blokkeren. Bij baby’s met ademhalingsproblemen, zoals apneu (tijdelijk stoppen met ademen), vindt men hogere concentraties caseomorfines en lage concentraties van het DPP-IV enzym, dat exorfines afbreekt.

Aangezien soja ook exorfines bevat, is het mogelijk dat soja kinderen met een gebrek aan DPP-IV ook gevoeliger maakt voor ademhalingsstoornissen, apneu en wiegendood, Dit wordt nergens in de medische literatuur bevestigd, maar het is toch een reden om voorzichtig te zijn met veel soja bij baby’s.

Symptomen die kunnen wijzen op een exorfinebelasting bij baby’s en kinderen
  • bronchitis (chronisch)
  • stinkende stoelgang
  • ademhalingsproblemen, apneu
  • oorontstekingen
  • darmkrampen
  • aanhoudend huilen
  • reflux

KAN IK NU NOOIT MEER GRANEN ETEN EN MELK DRINKEN?

Granen (vooral tarwe) en koemelk uit u dieet schrappen is één van de gezondste voedingsmaatregelen die u kan nemen, hoewel er nog steeds veel ongeloof over heerst en het een advies is dat veel tegenkanting krijgt uit officiële hoek. Voor wie het niet ziet zitten om zijn ‘boterham met kaas’ volledig op te geven, is er toch goed nieuws. Er zijn namelijk een aantal dingen die u kan doen om u gevoeligheid voor exorfines (en andere stoffen uit gluten en melk) te verminderen,

U kan namelijk de activiteit van het DPP-IV enzym verhogen door de remmende factoren te beperken en de activerende factoren te verhogen (zie kaders). Verder zijn er diverse middelen in ontwikkeling die een hoge afgifte van DPP-IV. En daarnaast is het belangrijk dat u voor een gezonde darmflora en een intacte darmwand zorgt.

  1. Reichelt KL, Tveiten D, Knivsberg AM, et al. Peptides’ role in autism with emphasis on exorphins. Microbial Ecology in Health & Disease, August 2012.
  2. Takahashi M, Fukunaga H, Kaneto H, et al. Behavioral and pharmacological studies on gluten exorphin A5, a newly isolated bioactive food protein fragment, in mice. Jpn J Pharmacol. 2000 Nov;84(3):259-65.
  3. Dohan FC. Genetic hypothesis of idiopathic schizophrenia: its exorphin connection. Schizophr Bull. 1988;14(4):489-94.
  4. Sun Z, Zhang Z, Wang X et al. Relation of beta-casomorphin to apnea in sudden infant death syndrome. Peptides. 2003 Jun;24(6):937-43.
  5. Wasilewska J, Sienkiewicz-Szłapka E, Kuźbida E, et al. The exogenous opioid peptides and DPPIV serum activity in infants with apnoea expressed as apparent life threatening events (ALTE). Neuropeptides. 2011 Jun;45(3):189-95.
  6. Zioudrou C, Streaty RA, Klee WA. Opioid peptides derived from food proteins. The exorphins. J Biol Chem. 1979 Apr 10;254(7):2446-9.
  7. exendo.be
  8. exorfinen.nl / www.exorfines.nl